Maar ik geloof er in..
En waar je in gelooft, daar zit de kracht, de groei, de mogelijkheden en het zelfvertrouwen.
Ik ben zo trots, zo vreselijk trots.
De afgelopen maanden deed ik verslag van de begeleiding van een leerkracht. Haar directeur maakte zich zorgen over de kwaliteit van het onderwijs. En ja, daar zag ik tijdens de eerste opnames voor de beeldcoaching wel wat van terug. Er was wat chaos in de klas. Leerlingen die van alles konden vragen tussendoor, die niet echt meededen met de instructies, die niet altijd de instructie kregen die nodig was. En een leerkracht waarvoor de leerlingen zoveel liefde hadden, en zij voor hen. Een leerkracht met zoveel liefde voor de leerlingen dat ze altijd iedereen wilde bedienen, wilde helpen en antwoord wilde geven op hun vragen. Haar hoofd liep over en daarmee ook dat van de leerlingen.
Ik zag ook de keuzes van de directeur. Door de leerkracht één groep te geven (in plaats van twee groepen per week) en dan ook nog eens een groep was ze veel affiniteit mee heeft, veel ervaring ook: de kleuters. Deze keuze maakte het leren zoveel makkelijker, het leven lichter en dus de kwaliteit zoveel groter.
Ik zag ook de video-opnames, de feedback die ik gaf en dat wat de leerkracht daarmee deed. Ze deed wat we bespraken, zag wat er anders kon en probeerde van alles uit. Was heel trouw met het uploaden van de beelden en het meelezen van de feedback. Ging aan de slag met de feedback. Stap voor stap zag ik dat het beter werd, dat het leuker werd en dat de leerlingen meer en meer gingen profiteren. Dat cumuleerde in het moment dat ik met tranen in de ogen achterin de klas zat: wat een prachtige interventies! (zie mijn vorige blog)
Misschien is het wel niet professioneel dat ik zo begaan raakte met de leerkracht die zo veel liefde voor de leerlingen heeft. Die zo haar best deed om te leren, om het anders en beter te doen. Die privé ook nog eens heel wat voor de kiezen kreeg. Maar ik geloof er in: coachen vanuit verbinding. Vanuit liefde voor de ander. Vanuit medemenselijkheid en vanuit een duidelijk professioneel kader zodat het ook echt allemaal kan lukken.
En ik hou er niet van: leerkrachten langs een lat leggen en dan met rood, oranje en groen weergeven wat de kwaliteit is van wat er gezien is. Het is voor veel mensen ontwrichtend, onzeker makend en heel naar. Vooral als je zo je stinkende best doet om het goed te doen. Je elke dag weer vol goede moed je vak gaat staan uit oefenen. Je hele hart uitgaat naar de leerlingen die je voor je hebt. Je intenties meer dan groots zijn. En dat iemand dan met die kleurtjes zegt: ‘niet goed genoeg’ of misschien zelfs wel ‘slecht’. Eigenlijk wil ik er niet aan meedoen.
Maar ja, de andere kant is dat mijn hele hart uitgaat naar die kinderen in de klas. Dat je heel graag wilt dat zij een superleerkracht hebben, die ze echt helpt om zichzelf te ontwikkelen, om vol vertrouwen mooie mensen te kunnen worden. En dat ik ook vaak zie dat de praktijk weerbarstig is. Dat het niet elke leerkracht lukt om die superleerkracht te zijn. Hoe hard er ook gewerkt wordt. En dan is een ‘beoordeling’ zo gek nog niet. Je hebt het kostbaarste in handen wat we als maatschappij hebben: de toekomst.
En het rare is… ik voel mij ook nu ambivalent: de beoordeling is goed, meer dan goed! Van rood en geel naar heel veel, bijna alles groen. Een bewijs dat je ‘goed genoeg’ bent. Ik had het al gezien, gelukkig, ook zonder al die kleurtjes. En hoewel ik niet aan die kleurtjes wil… ik ben er nu voor de leerkracht, de kinderen, de directeur en ook een beetje voor mijzelf echt heel erg blij mee.
Raar hoe het dan toch werkt. Je wilt er niet aan. En toch…
Lieve, lieve leerkracht, je het zo goed gedaan. Het zat al in je, je hebt het weer naar boven gehaald. Ik wens jou en de leerlingen heel veel plezier en een prachtige schooltijd toe.
Ik wens je als leerkracht het allerbeste en heel veel kinderen die van jouw onderwijs kunnen profiteren. Als mens wens ik je veel liefde, medemenselijkheid en heel veel geloof in je eigen kracht en kunnen.
NB: de kwaliteit van de screen van het beoordelingsschema is niet wat je zou willen, maar het is te mooi om niet toch te delen. De linker kolom is de ‘meeting’ van ongeveer 3/4 jaar geleden, de rechter kolom van eind januari. Groen is voldoende, blauw is goed en paars is niet gezien. Rood is onvoldoende en geel een beetje ontwikkeld, maar niet voldoende.